خشت

برخی اتفاقات آدم را دگرگون می کنند انگار در کوره ریخته گری ذوب شده و آدم دیگری می شوی، نه همه وجودت، بلکه نگاهت به زندگی، نحوه برخوردت با دیگران و از همه مهمتر، حسابی که برای خودت باز کرده بودی را بازنگری می کنی و متوجه می شوی آنچه را که قبل تر کمتر مورد توجه ات بودند و بی ارزش میشوند مواردی که برایت ارزشمند بودند و حال دیگر نیست.همان اتفاقی که حتی تصورش را هم نمی کردی یا آخرین گزینه ای بود که متصور بودی و انتظارش را داشتی، روز های اول بهم ریخته و ویرانت میکند، آشفته و پریشان می شوی وسردر گم، مقاومت کرده و انکار میکنی، حیرت زده و در به در، گیج و درمانده.چند روزی به همین حال هستی جایی بین زمین و آسمان، مبهوت و در انتظار، منتظر شنیدن خبری جدید، خبری که خبر ویران کننده ات را نفی کند، می خوابی و بیدار می شوی و هر صبح باید خودت از رختخواب آوار برداری کنی.سایه را بسیار دوست داشتم و دارم و حیف که دیگر نیست، خودش نیست اما نوشته ها و افکارش تا همیشه ماندگار خواهند بود، ایران ای سرای امید.... + نوشته شده در  پنجشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۱ساعت 13&nbsp توسط خشت  |  خشت...

گاهی حرفی می زنیم برای آرام کردن طرف مقابل، برای تخلیه کردن, راحتی خیال و آسایش خودمان، اینجور مواقع حرف نزدن بهتر از حرف زدن هست، حرفی که گوینده و شنونده می دانند در حد رفع تکلیف بوده ولی در این بین شنونده کورسویی از امید پیدا می کند و این آزار دهنده می شود. حرفهایی از این دست که سعی میکنم کنارت باشم، به زودی همدیگر را می بینیم، روی من حساب کن را بارها شنیده ایم و البته گاهی شرایط اجازه نمی دهد اما کافی است با توضیح دادن متوجه مان کنند آنوقت قابل تحمل می شود.از طرف دیگر، حرف زدنی که نادیده انگاشته شود حرفی که به قصد انجام دادن گفته ای و نادیده گرفته شده نیز آزار دهنده می شود، در هر دو صورت بلاتکلیفی و انتظار به فرد آسیب می رساند. + نوشته شده در  دوشنبه ۷ شهریور ۱۴۰۱ساعت 12&nbsp توسط خشت  |  خشت...